Οι Σύροι πρόσφυγες έχουν δίκιο

Το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών στηρίζει την διαμαρτυρία των Σύρων προσφύγων, που από τις 19 Νοεμβρίου βρίσκονται στο Σύνταγμα  -και ήδη σε απεργία πείνας-  ζητώντας από την  Πολιτεία να αναγνωρίσει την έκτακτη συνθήκη στην οποία βρίσκονται και να προχωρήσει σε άμεσα μέτρα για την κάλυψη των βασικών αναγκών τους.

Το αίτημα για παροχή της αναγκαίας προστασίας στους απελπισμένους φυγάδες ενός άγριου και παρατεινόμενου πολέμου είναι δίκαιο και κανένα επιχείρημα νομικού κωλύματος, είτε οικονομικού ελλείμματος δεν μπορεί να επιστρατεύεται για να το αποκρούσει.

Οι Σύριοι φυγάδες του πολέμου είναι πρόσφυγες -πέρα από όποιες νομικές διαδικασίες- και η Ελλάδα, ως κομμάτι της κοινότητας των κρατών που οδήγησαν συνειδητά τη χώρα αυτή στην καταστροφή, οφείλει να τους παράσχει προστασία, καλύπτοντας τις άμεσες ανάγκες στέγασης και σίτισης,  βασικής ιατρικής περίθαλψης και προστασίας των παιδιών και των ευάλωτων ατόμων. 

Να σταματήσει τώρα η απαράδεκτη μεταχείριση του απεργού πείνας Ηρακλή Κωστάρη


          Ο Ηρακλής Κωστάρης, από χθες βράδυ, μετά από αίτημα γιατρού της φυλακής και τη γνωμάτευση γιατρών που τον επισκέφτηκαν και έκριναν την κατάστασή του ανησυχητική (ακολουθεί η γνωμάτευση), βρίσκεται στον Ευαγγελισμό.
          Οι συνθήκες «νοσηλείας», απαράδεκτες: σ’ ένα δωμάτιο-κελί 2χ2 με διαρκή ασφυκτική παρουσία αστυνομικών της αντιτρομοκρατικής οι οποίοι δυσχεραίνουν την ιατρική παρακολούθηση και παρεμποδίζουν ακόμα και τη σύζυγό του να τον επισκεφτεί.
          Ήδη, στο Αττικό νοσοκομείο όπου κατ’ αρχήν εισήχθη, έγινε απόπειρα σίτισης την οποία απέτρεψε η επίμονη άρνησή του.
           Πρόκειται για βάρβαρη αντιμετώπιση απεργού πείνας, γεγονός που αναγκάζει τον Ηρακλή Κωστάρη, παρότι έχει επίγνωση ότι θέτει σε μεγαλύτερο κίνδυνο τη ζωή του, να ζητήσει τη μεταγωγή του στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού.

 

        
Απαιτούμε να σταματήσει άμεσα η τρομοκρατική συμπεριφορά απέναντι στον Ηρακλή Κωστάρη, η οποία είναι ενάντια σε κάθε ιατρική δεοντολογία, ώστε να σταματήσει η ψυχική και σωματική του επιβάρυνση και να του παρέχονται ανεμπόδιστα όλες οι απαραίτητες ιατρικές φροντίδες. 
        
          Απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση του αυτονόητου δικαιώματος στις εκπαιδευτικές άδειες του Ηρακλή Κωστάρη (απεργός πείνας από 29/10-πλήρης αποχή από φαγητό από 4/11) και του Νίκου Ρωμανού (από 10/11).


Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας Ηρακλή Κωστάρη και Νίκο Ρωμανό
 

Πρωτοβουλία Αντίστασης και Αλληλεγγύης
22.11.2014

Για μια αριστερή κυβέρνηση της Αριστεράς - Ένθετο αφιέρωμα - Δελτίο Θυέλλης τεύχος 40 - Νοέμβριος 2014

Στην άλλη Ευρώπη, της αντίστασης και των κινημάτων

Στην Ευρώπη της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας, η επίθεση στους φτωχούς και στα λαϊκά στρώματα συνεχώς αυξάνεται. Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της ΕΕ, προκειμένου να σώσουν τις τράπεζες και τα συμφέροντά τους, θυσιάζουν ανθρώπινες ζωές, λεηλατούν κοινωνίες και κοινωνικές δομές (υγεία, παιδεία και ελευθερίες). Για να καλύψουν τα χρέη και τα ελλείμματα που οι ίδιοι δημιούργησαν, αυξάνουν τη φορολογία για τους πολίτες, ενώ παράλληλα κόβουν μισθούς και συντάξεις. Και όταν οι λαοί αντιδρούν, οι ελίτ έχουν στη διάθεσή τους τις δυνάμεις καταστολής και προσπαθούν να πνίξουν την αντίσταση.  Όμως η άλλη Ευρώπη της αντίστασης, της αλληλεγγύης, της ισότητας, του αντιρατσισμού, του αντιφασισμού και των κινημάτων γενικότερα είναι εδώ, αργά αλλά σταθερά οργανώνεται και αντιστέκεται. Από το κίνημα των πλατειών μέχρι τα κινήματα των occupy (καταλήψεις πόλεων), από το Alter Summit μέχρι την Agora99 και το Blockupy, προς μια τέτοια κατεύθυνση κινείται.

Blockupy Φρανκφούρτη

Το αντικαπιταλιστικό κίνημα Blockupy ξεκίνησε το 2011 στη Γερμανία ενάντια στις πολιτικές λιτότητας που οδηγούν τους λαούς της Ευρώπης στη φτώχεια και τις περικοπές που στερούν στους ανθρώπους τη δυνατότητα επιβίωσης. Από την αρχή κιόλας είχε στόχο τη συμμετοχή αντίστοιχων κινημάτων άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στη Φρανκφούρτη, η οποία ως συνιστώσα της Τρόικας είναι υπεύθυνη για την πολιτική λιτότητας, βρίσκεται στο επίκεντρο του κινήματος Blockupy. Τον Μάιο 2012, όπως και τον Μάιο/Ιούνιο 2013, οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις και η περικύκλωση της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη με δεκάδες χιλιάδες συμμετέχοντες που διοργάνωσε το Blockupy, έδωσε ένα διπλό ισχυρό μήνυμα: αλληλεγγύη στους λαούς (όπως της Ελλάδας) που πλήττονται ιδιαίτερα από τα μέτρα λιτότητας και ένα μεγάλο όχι στην πολιτική της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Οι διαδηλωτές ήρθαν αντιμέτωποι με ισχυρές δυνάμεις καταστολής, με αποτέλεσμα το 2013 την προσωρινή σύλληψη σχεδόν χιλίων διαδηλωτών και τον τραυματισμό αρκετών άλλων.

Οι πρόσφυγες του πολέμου και τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης

Το νέο προσφυγικό ρεύμα που προσπαθεί να περάσει τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης και οι λίγοι από αυτούς που καταφέρνουν να φτάσουν στα ευρωπαϊκά εδάφη, είναι κυρίως θύματα πολέμων, πολιτικών διώξεων και μαζικής καταναγκαστικής φυγής. Αν ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 οι αφγανοί πρόσφυγες ήταν (και εξακολουθούν να είναι) η πλειονότητα αυτών που έρχονταν προς την Ευρώπη, στα μέσα της ίδιας δεκαετίας οι Ιρακινοί ήταν περισσότεροι. Μετά την Αραβική Άνοιξη και τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις που επικράτησαν στις χώρες αυτές (Αίγυπτος, Τυνήσια, Λιβύη κ.λπ.) η πλειονότητα των προσφύγων αλλάξαν χώρες προέλευσης. Τα ισπανικά και τα ιταλικά σύνορα της Ευρώπης μετά από κάποια χρόνια έγιναν ξανά πέρασμα των προσφύγων. Τα τελευταία χρόνια όμως η φλεγόμενη Μέση Ανατολή έχει δημιουργήσει τον περισσότερο προσφυγικό πληθυσμό από ποτέ. Η κατάσταση στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο, το Ιράκ, το Κουρδιστάν και ιδίως στη Συρία αποτελεί κύρια αιτία του νέου προσφυγικού ρεύματος προς την Ευρώπη.

Η περίπτωση των σύρων προσφύγων
Τα τελευταία δύο χρόνια οι σύροι πρόσφυγες υπερτερούν αριθμητικά όσων προσπαθούν να διασχίσουν τα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης  μέσω Ελλάδας δηλαδή. Παρά τα κλειστά σύνορα και τις έντονες δραστηριότητες της Frontex στα ελληνοτουρκικά σύνορα (του Αιγαίου και του Έβρου) και παρά τις τραγωδίες με τα ναυάγια, εκατοντάδες πρόσφυγες καθημερινά (πια) φτάνουν στα νησιά του ανατολικού αιγαίου (Σάμο, Λέσβο και Χίο). Η ελληνική πολιτεία ελάχιστα τυπικά μέτρα έχει πάρει για την προστασία αυτών των ανθρώπων. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για τη μη κράτηση των σύρων προσφύγων παραβιάζεται συνεχώς, ενώ η εξάμηνη αναβολή απομάκρυνσής τους από τη χώρα τούς αφήνει στο έλεος των διακινητών, αφού το συγκεκριμένο χαρτί δεν εξασφαλίζει τίποτα άλλο εκτός από τη μη σύλληψή τους (σχετικό και αυτό) από τις επιχειρήσεις-σκούπα του «½ένιου Δία». Το πρόβλημα των σύρων προσφύγων (αναμεσά τους οικογένειες με μικρά παιδιά) μεγαλώνει και γίνεται σοβαρή ανθρωπιστική κρίση όταν αυτοί φτάνουν στην Αθήνα και καταλήγουν άστεγοι στις πλατείες και στα πάρκα της πόλης, χωρίς να έχουν πρόσβαση στις ουσιώδεις ανθρώπινες ανάγκες (στέγη, τρόφιμα, ρούχα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη). Ελάχιστα τυπικά δικαιώματα που υπόσχονται οι αρμόδιες αρχές πάντα εξαρτώνται από το αν θα κάνουν ή έχουν κάνει αίτηση για άσυλο. Η πρόσβαση όμως στις διαδικασίες ασύλου είναι σχεδόν αδύνατη για τους περισσότερους από αυτούς, πάρα την προτεραιότητα που υποσχέθηκε η νέα υπηρεσία ασύλου για τους πρόσφυγες από τη Συρία.

Η πολιτική κατάσταση στην Τουρκία

        της Μπιλγκέ Σετσκίν Τσετίνκαγια, συνπροέδρου του ODP (Κόμμα Ελευθερίας και Αλληλεγγύης)


Το AKP, αν και δεν μπορεί να διακόψει εντελώς τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ και την ΕΕ ως μέλος του ΝΑΤΟ και άλλων οργανισμών, προσπαθεί να χαράξει τη δική του διαδρομή στη Μέση Ανατολή. Το AKP, ειδικά ο νέος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου πρώην υπουργός Eξωτερικών και επίσημος σύμβουλος του Ερντογάν„  θέλει να ασκεί επιρροή στη Μέση Ανατολή. Το AKP υποστηρίζει ότι το παλιό κεμαλικό καθεστώς έχει αποξενωθεί από το λαό του, το έθνος που ισχυρίζεται πως εκπροσωπεί. Επιπλέον, το αλλοτριωμένο, δυτικοποιημένο, κεμαλικό τουρκικό κράτος έχει διακόψει τις σχέσεις του με το τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και τις μουσουλμανικές χώρες της Μέσης Ανατολής. Έτσι, ως «πραγματικός εκπρόσωπος» του μουσουλμανικού έθνους, το AKP θέλησε να χτίσει δεσμούς με τη μουσουλμανική Μέση Ανατολή. Ωστόσο, ο βασικός σκοπός του ήταν να κερδίσει περισσότερη οικονομική και πολιτική εξουσία στην περιοχή. Επιπλέον, η «ισλαμική» προσέγγισή του, όπως την αποκαλούσαν, βασιζόταν πολύ στο σουνιτικό δόγμα. Για αυτόν το λόγο στοιχημάτισε στην άνοδο των Αδελφών Μουσουλμάνων και σε παρεμφερείς οργανώσεις, κυρίως μετά την Αραβική Άνοιξη. Έτσι ανέπτυξε σχέσεις στις διάφορες περιοχές με αυτούς που πίστευε ότι θα μπορούσε να έχει υπό την επιρροή του. Γι' αυτό και επένδυσε τόσο πολύ στην ανατροπή του Άσαντ στη Συρία, που τελικά δεν συνέβη. Ως αποτέλεσμα, η πτώση των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, η παρακμή του κινήματος Αλ-Νάχντα στην Τυνησία, η άνοδος των σιιτών στην κεντρική διοίκηση του Ιράκ και κυρίως η άνοδος των κουρδικών οργανώσεων στο Ιράκ και τη Συρία οδήγησαν την εξωτερική πολιτική και στρατηγική του AKP για τη Μέση Ανατολή στην ολοκληρωτική κατάρρευση. Επειδή για το τουρκικό κατεστημένο στο σύνολό του και σε όλες του τις εκφάνσεις η κόκκινη γραμμή ήταν η θέση των Κούρδων στη Μέση Ανατολή. Αυτή τη στιγμή οι Κούρδοι εκπροσωπούν τη βασικότερη δυναμική στη Μέση Ανατολή και στα νότια παράλια της Τουρκίας. Γι' αυτό το AKP προσπάθησε να υποστηρίξει τους σαλαφιστές και τις ισλαμικές οργανώσεις που σχετίζονται με την Αλ-Κάιντα, ώστε να εξισορροπήσει την άνοδο των σιιτών και κυρίως των Κούρδων. Αυτό δεν είχε θετικά αποτελέσματα για τη στρατηγική του και επίσης αποσταθεροποίησε τη σχέση του με τη Δύση και τις μεγάλες δυνάμεις. Οι μόνοι σύμμαχοι που απέμειναν ήταν το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, με τους οποίους επίσης υπάρχει ανταγωνισμός για τη Μέση Ανατολή. Επομένως, η εξωτερική πολιτική του AKP την τελευταία δεκαετία ήταν μια πλήρης αποτυχία. Άρχισε με το σύνθημα «κανένα πρόβλημα με τους γείτονες» και κατέληξε στην πραγματικότητα «κανένας γείτονας και πολλά προβλήματα».

«Τους πήρατε ζωντανούς, τους θέλουμε ζωντανούς»

Η εξαφάνιση των 43 φοιτητών της αγροτικής παιδαγωγικής σχολής Νορμάλ της Αγιοτσινάπα στην πόλη Ιγουάλα της πολιτείας Γκερέρο του Μεξικού έχει πυροδοτήσει πένθος και οργή σε όλο τον κόσμο. Οι φοιτητές αγνοούνται από τις 26 Σεπτεμβρίου, όταν αστυνομικές δυνάμεις μαζί με δολοφόνους από ναρκοκαρτέλ τους επιτέθηκαν με αποτέλεσμα να σκοτωθούν έξι (φοιτητές και κάτοικοι της περιοχής) και να απαχθούν από την αστυνομία και το στρατό οι 43, αγνοούμενοι πλέον, φοιτητές. Την τελευταία φορά που τους είδαν, οι 43 φοιτητές ήταν υπό κράτηση από τη δημοτική αστυνομία της Ιγουάλα. Αυτή η σφαγή και η επακόλουθη εξαφάνιση των φοιτητών έχει προκαλέσει ένα διεθνές κίνημα που απαιτεί να βρεθούν ζωντανοί οι αγνοούμενοι. Ντόπιοι και ξένοι ακτιβιστές επίσης ζητούν να διερευνηθούν από ανεξάρτητες αρχές οι ισχυροί δεσμοί μεταξύ των καρτέλ των ναρκωτικών του Μεξικού και των ντόπιων πολιτικών.
Για να κατανοήσουμε την πολιτική σημασία της υπόθεσης Αγιοτσινάπα, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ποιοι είναι οι φοιτητές. Το σχολείο της Αγιοτσινάπα ιδρύθηκε το 1926, στον απόηχο της Μεξικανικής Επανάστασης, για τους νέους από τις πιο φτωχές αγροτικές κοινότητες στο Γκερέρο, μια φτωχή περιοχή στο νότιο τμήμα της χώρας. Οι φοιτητές από τα 16 σχολεία Νορμάλ είναι από τους πιο ενεργούς στη δράση, με μεγάλους αγώνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, τη λεηλασία του φυσικού πλούτου, τα μεγάλα φράγματα και την καταστολή ενάντια στους ιθαγενείς. Αυτές τις εξεγερμένες φωνές θέλησαν να σωπάσουν η κυβέρνηση του Μεξικού και οι ναρκέμποροι σύμμαχοί τους, πιστεύοντας πως τα κυρίαρχα μέσα δεν θα δώσουν σημασία, ως είθισται, σε μερικούς αγνοούμενους.
Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχουν βρεθεί οι αγνοούμενοι και το κράτος κοροϊδεύει τους συγγενείς των φοιτητών πως ακόμα διερευνούν τι συνέβη. Στο μεταξύ, ο δήμαρχος της Ιγουάλα* Χοσέ Λουίς Αμπάρκα μαζί με τη σύζυγό του, η οποία είχε δεσμούς με τα τοπικά καρτέλ, έχουν εξαφανιστεί και αναζητούνται από την αστυνομία για την εμπλοκή τους στην υπόθεση. Τον ίδιο δήμαρχο πέρυσι είχε κατονομάσει ως δολοφόνο ένας αγρότης, ο οποίος κρατιόταν μαζί με άλλα οκτώ μέλη μιας ομάδας αγροτών από δολοφόνους καρτέλ και κατάφερε να ξεφύγει. Ο αγρότης, στη μαρτύρια του περιέγραψε πως ο δήμαρχος τράβηξε τη σκανδάλη και σκότωσε έναν από τους αγρότες, ενώ ακόμα δυο μέλη της ομάδας δολοφονήθηκαν μπροστά του. Κανείς δεν έδωσε ποτέ σημασία.

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου